þriðjudagur, september 20, 2005
Jæja, þá er busun í háalofti, Ugla mætt á svæðið! ;) Og hún er svo að missa sig!
Ég hlusta endalaust á Dudu með Tarkan, já það er lag. Og minnir mig BARA á Tyrkland, fékk að heyra þetta svona 3svar á dag í tvær vikur. Reyndar eina lagið sem var áhlustandi.
Já, í Tyrklandi sáum við margt áhugavert. Fórum í ferð að Efesus, sá hvar Páll postuli labbaði, sá stærsta hringleikahúsið og annað minna, og fór í hof Maríu meyjar, staðinn sem hún er talin hafa dvalist á síðustu æviár sín. En það var þýsk kona sem fékk vitrun er hún lá á dánarbeði sínu, hundrað árum seinna fór fólk að leita, en hún hafði lýst staðsetningu. Ekkert fannst fyrr en eftir önnur hundrað ár og segir þá sagan að leitarmennirnir höfðu verið búnir að gefast upp og spurðu fólk í þorpi einu hvort þeir gætu fengið vatn, því þeir urðu skyndilega þyrstir. Fólkið benti þeim á lind í fjallinu fyrir ofan þorpið og þegar þeir koma þangað líta þeir upp og sjá hofið. Heilagt vatn rennur þar og tók ég á flösku.
Einnig fór ég í jeppasafarí og sá ég konu með slæðu bera hálm á bakinu og var eins og maður væri kominn aftur í fornöld eða í heimildarþátt eða eitthvað.
Já, þetta var ansi skrautleg ferð og því miður ber ég einn Tyrkjann á bakinu ennþá, en það ætti nú að vera lítið mál að losa sig við hann. Iss, piss. Karlmenn!
Ég ætla ekki að hafa þetta lengra, en lag dagsins er deffinettlí Dudu með Tarkan.
Tyrklandssagan verður eitthvað slitrótt, kemur í pörtum í daglegu bloggi, er eitthvað löt við að setjast niður og setja þetta allt á sama stað. Jájá, þetta kemur allt saman.
Yfir og út.
Unnur Birna 17:59 #
